Rządowy pakiet antykryzysowy dla samozatrudnionych

Koronawirus szalejący w Polsce i na całym świecie nie tylko zmienił życie społeczne, ale także znacznie utrudnił, a w niektórych przypadkach uniemożliwił normalne prowadzenie działalności gospodarczej. W celu ograniczenia negatywnych skutków pandemii, Rząd Polski opracował pakiet rozwiązań, które mają pomóc polskim przedsiębiorcom przetrwać okres pandemii. Ma to być tzw. Tarcza Antykryzysowa.

Mimo, że na dzień dzisiejszy (tj. 30.03.2020) ustawa w sprawie „Tarczy Antykryzysowej” nie została jeszcze uchwalona, już teraz warto przyjrzeć się rozwiązaniom, które proponuje.

Poniżej opiszemy, z jakich świadczeń i ulg mogą skorzystać osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą. Są to najczęściej osoby pracujące w formie „samozatrudnienia”, czyli na tzw. umowach B2B. Ta forma zatrudnienia jest bardzo popularna w wielu sektorach, w szczególności w sektorze IT.

Zwróćmy uwagę, że odciążenie finansowe samozatrudnionego możne przełożyć się na budżet firmy, która korzysta z jego pracy, np. poprzez otwarcie możliwości zmniejszenia stawek w okresie pandemii. Warto więc, aby więksi gracze przyjrzeli się także rozwiązaniom oferowanym dla tych najmniejszych.

Zwolnienie ze składek ZUS za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r.

Zwolnienie przysługuje samozatrudnionemu, który:

(1) prowadził działalność gospodarczą przed dniem 1 lutego 2020r. oraz

(2) którego przychód z działalności za marzec 2020 r. (gdy składany jest wniosek o zwolnienie za okres od marca br.) nie przekracza trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia (3 x 5 227 zł = 15 681 zł).

Co istotne, projekt ustawy nie wprowadza warunku spadku przychodu.

Zwolnienie dotyczy należności z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, które nie zostaną opłacone przez przedsiębiorcę (czyli nie przewiduje się zwrotu już opłaconych składek).

Mimo zwolnienia, samozatrudniony i członkowie rodziny zgłoszeni przez niego do ubezpieczenia, zachowują uprawnienia z ubezpieczenia chorobowego oraz zdrowotnego, a składki traktuje się jako opłacone.

Zgodnie z projektem ustawy, okres zwolnienia obejmuje 3 miesiące od początku marca do końca maja 2020 r, przy czym Rada Ministrów może ten termin przedłużyć biorąc pod uwagę okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

Jednorazowe świadczenie postojowe

Samozatrudniony może otrzymać jednorazowe świadczenie, tzw. „postojowe” w wysokości 2.080 zł, w przypadku, gdy:

1)     zawiesił swoją działalność po dniu 31 stycznia 2020 r. i w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie świadczenia przychód z jego działalności nie przekroczył trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia (3 x 5 227 zł = 15 681 zł); albo

2)      nadal prowadzi działalność, ale przychód uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o świadczenie postojowe był o co najmniej 15% niższy od przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc i nie był wyższy od trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia (3 x 5 227 zł = 15 681 zł).

Przykład:

Samozatrudniony składa wniosek o przyznanie świadczenia w kwietniu 2020r. Jego przychód w marcu wynosił 10.000 złotych, a przychód z lutego – 17.500,00 zł. Przychód z marca jest niższy o więcej niż 15% niż przychód z lutego, a jednocześnie, był niższy od trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia. Świadczenie jest w tym przypadku należne.

Warto odnotować, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który przyjmuje wnioski o przyznanie świadczenia, nie jest związany żadnym terminem na rozpatrzenie wniosku (świadczenie wypłaca się „niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do jego przyznania”). W praktyce może się więc okazać, że pomoc przyjdzie dużo później, niż zakładaliśmy.

Osobom, które otrzymały postojowe, Rada Ministrów może przyznać ponowną jego wypłatę, jeżeli będzie to uzasadnione utrzymującymi się negatywnymi skutkami pandemii.

 

***

Niedawno pisaliśmy na naszym blogu o wpływie pandemii koronawirusa na zobowiązania umowne.

W kolejnym poście zajmiemy się warunkami przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników w okresie przestoju lub obniżenia wymiaru czasu pracy.